EigenwijzeWijze

Training en Coaching


Inspiratie, verhalen & blogs


Babbelen, (f)luisteren, brabbelen en kletspraatjes

Ik hou van de kletspraatjes van peuters, de serieuze gesprekken met de BSO-ers maar ook de coach gesprekken met de pedagogisch medewerkers. Ik hou van het delen van kennis in de trainingen, het uitwisselen van standpunten en het gaan staan voor je eigen uitgangspunten. Het is mooi om een serieus gesprek te hebben over de juf in de klas die de kinderen, in hun ogen, onterecht heeft aangesproken en om met hen uit te zoeken of ze de juiste argumenten hebben om dit ook te gaan doen. En om de volgende dag een snelle reactie te krijgen dat ze dat hebben besproken en gelijk kregen. Het verhaal aanhorend over het jongetje wat zo graag een keer alleen wil spelen in de BSO, en dat we dat heel simpel gewoon gaan regelen. De kleine dame die me wat probeert te vertellen maar de woorden nog niet op de juiste wijze kan uitspreken en uiteindelijk mijn hand pakt om me te laten zien wat ze bedoeld. Kijk ook dat is communiceren.

De non verbale…. boze blikken als een dreumes niet wil opruimen omdat we gaan eten. De blije koppies die hun vriend of pedagogisch medewerker zien binnen komen. Ik lach mee met de enthousiaste reacties van de baby en haar vaste pedagogisch medewerker, samen kletsen en lachen ze wat af. Een trots gezicht van een ouder die de volgende stap van hun kind ziet of het compliment en het schouderklopje wat je geeft aan een collega. Wat een geluk dat ik met mensen groot en klein mag praten, mag delen, mag ervaren. 

 

Zeggen wat je doet en benoemen wat je ziet.

Baby’s leren vooral praten van hun ouders. Hoe meer een baby jouw hoort praten, hoe sneller een kind zelf leert praten. Wanneer jij een aansprekend voorbeeld wil zijn dan hoort jouw kind je veel praten tijdens de alledaagse dingen en bezigheden. Benoem de dingen die een kind ziet en vertel hardop wat jezelf doet en daar kun je nooit vroeg genoeg mee beginnen.

Het kind leert de wereld, de gewoontes en de taal kennen, het groeit stap voor stap verder. Het stimuleert in alles de taal en spraakontwikkeling. Praat rustig, sensitief en gewoon lekker veel tegen je baby. Kinderen genieten van de babbels, de kletspraatjes, de gekke geluidjes, jouw gekke bekken, het samen lachen, het zingen en geluiden maken. Ze kijken ook heel intens naar hoe jij dat allemaal doet. Zo leuk om te zien en mee te maken. Verander je toon, maak gebaren, geluiden en klanken, speel er mee. Een kind wordt actiever als je met een hoge stem praat. Troosten en kalmeren gaan beter als je een lage stem gebruikt. Het werkt echt. Drinken uit een beker, blazen met een rietje, blaas een pluisje weg, het stimuleert de mondmotoriek en helpt de mondspieren steviger maken. Wees creatief, zo kun je allerlei leuke doe, blaas, mond, oefenspelletjes doen om de ontwikkeling verder te stimuleren. Al die oefeningen samen hebben weer een positief effect op de taal en spraakontwikkeling. Praten is dus heel belangrijk, maar het is voor een kind ook heel belangrijk dat het je goed kan zien en horen. Kijk elkaar aan, kijk elkaar in de ogen. Zorg dat je op ooghoogte van een kind bent. Houd hem op je arm of ga dicht bij een kind staan en ga door je knieën. Zet de radio en tv uit, dat geeft vaak erg veel ruis waardoor een kind de klanken minder goed hoort. Dan kun je ongestoord samen babbelen en communiceren. Lees samen een boekje. Zorg dat je kind zelf boekje kan pakken, van hard karton, stof of plastic. Bekijk de plaatsjes, wijs de voorwerpen aan en benoem de woorden. Heb samen plezier in communiceren, geniet van alle grote en kleine ontwikkelingen en ervaringen. Jij bent het goede, aansprekende voorbeeld! 

 

 

Zomaar een dag

 

Ik lach om je grapjes!

Ik drink een kopje van je “koffie”.

Ik doe mijn mond open als ik je te eten geef.

Ik ben net zo trots als jij wanneer je een nieuw kunstje kan.

Ik geniet van alle knuffels.

Ik schrik als je bij allerlei klauterpartijen bijna valt.

Ik kus en blaas pijntjes weg.

We giebelen samen.

We hebben serieuze gesprekken over favoriete maaltijden.

We gooien ballen over en je bent zo verbaasd dat je hem kan vangen.

Je valt op de stoel in slaap, och dat knikkebollende koppie is zo schattig, wat is het een lange ochtend.

Ik ontdek je frons, je denkt zo hard na je hoort je hersenen kraken en dan ben je alweer zoveel wijzer.

Ik lach om het gezicht wat je trekt als de abrikoos erg zuur is.

Je ontdekt een stuk touw en je bouwt er mee verder. Wauw wat zou je er allemaal bij denken?

Ik vergeet duizend-en-één dingen die ook gebeurden vandaag. Wat is het genieten van al die kinderen en hun belevenissen. Ik hou er zo van. Oh ja en stiekem baal ik wel een beetje van alle kwijl, snot en etensresten op mijn shirt maar gelukkig bestaat de wasmachine

 

 

Buitenspeeldag 

 

Dagen met een gouden randje en zere voeten.     Kinderen rennen heen en weer, ze willen niets missen. Oh lekker de bakker is er ook met chocolade en spekkies. Enthousiaste, dikke chocolade koppies komen voorbij. Bij iedereen een grote glimlach! De rij wachtenden bij de schmink en haren is al aardig opgelopen.Zanderige kinderen scheppen en graven hele tunnels. Ik loop een rondje, schrik me rot omdat ik denk een kind niet te vinden maar gelukkig gewoon achter de berg zand in plaats van er boven op. Nee ze willen niet naar binnen en spelen gewoon verder. Nummers meegalmen die je eigenlijk niet eens zou moeten willen zingen en toch ken ik elke tekst....Vele kinderen zetten hun schroom opzij en zingen een liedje, doen een dansje of springen heen en weer. Childhood unplugged we zouden het meer en vaker moeten doen.   

 

 

Een warme kinderopvang dag

In de schaduw even bijkomen van een warme werkdag. Ik klok een liter water naar binnen want zo goed als we zorgen voor de kinderen zo slecht ging het zorgen voor mijn eigen waterhuishouding. Nagenietend van een dag met de kleintjes, die guitige oogjes, het schaterlachen en het omdraaien in een diepe slaap. De klamme, plakkerige handjes. Het verbasterde Jolanda, ze proberen het wel. Een dikke knuffel, een verdwaalde kus maar ook pleisters, tranen en een koud doekje. Samen hand in hand naar een bouwwerk lopen die een ‘vriend’ moet zien. Picknicken en dan zoveel meer eten als aan tafel.

In een te klein zwembadje zat ik ernstig charmant met een hele lieve baby, samen even in ons eigen wereldje( oké de foto bestaat maar niet geschikt voor een groot publiek). Zweetdruppels lopen langs je lijf tijdens het geven van de fles maar wat is het toch mooi om in alle rust, de tijd nemend te kijken naar zo’n mini mensje. En dan te bedenken dat mijn collega’s ook de warme, zweterig en zanderige handjes afgeveegd voelen worden aan hun zomerrok.

 

                                                                  Verdriet, we kennen het allemaal.

Ieder op onze eigen unieke wijze.
Verdriet kent zoveel manieren om bij je binnen te komen.
Een traan vanwege een valpartij, een traan van gemis, een traan om wat er nog nooit is geweest. Grote en klein verdriet het sijpelt door ons brein, je voelt het in woorden, het is de pijn in je hart. Het komt door een herinnering, een woord, een geur uit een verleden, een lied. Je wil er niet over denken, het niet voelen maar het is er. Soms rauw en wreed heel tastbaar op de voorgrond en soms sluimerend op de achtergrond, goed verborgen. Soms is het er even niet en soms komt het met grote kracht weer terug. In ene is er tussen intens geluk en zorgeloos lachen, verdriet. Soms zoek je in verdriet de nabijheid en soms is er de drang om afstand te nemen.

Je gezicht probeert te lachen en je woorden zijn vriendelijk maar harten zijn soms gewoon (even)gebroken. Soms wil je gewoon even verdwijnen, alleen met je gedachten en tranen.

Verdriet kan je pad veranderen en soms koestert het juist het waardevolle wat je hebt. Verdriet voor jezelf of de ander.
Om wat niet meer is, om gemiste kansen, om mensen, om degene die ik zo lief heb, om de tranen van iemand, het gemis van de ander. Een gevoel, een herinnering !

Soms mag een ander bij mij schuilen, in mijn armen heel dichtbij zodat tranen kunnen stromen en soms wil ik zwijgend bij de ander, twee armen om me heen.

Het verdriet is om ons heen, groot en klein. Laten we er met respect mee omgaan, niet oordelen maar reageren met liefde.